برای من نوشتن در حالتی که گمنامم، کمک میکند تا وجه تاریک تر درونم را بی هیچ فکری از برداشت آدم ها عرضه کنم. گمنام نوشتن همان اندازه خالی از ترس هاست که برهنه ایستادن توی تاریکی. هر دو نمایانگر ابعادی

زندگی کردن در جهانِ ابهام ها، به معنای حقیقی زندگی، آن چنان که شادی را زیست کنی و غم را، آن چنان که امید داشته باشی به فردا هر چند می دانی ممکن است فردایت آبستن تلخ ترین حوادث بشری باشد، بزرگترین قدرت